Ongeluk(kig) vertrek (dag 23 en 24)

Na een nachtje slaap worden wij wakker in het hotel in Delhi. Vandaag vliegen wij om 0815 uur naar Varanasi. Bij het hotel dus geen ontbijt, maar meteen in de taxi.
Na een korte rit komen wij aan op het vliegveld en checken in. De vlucht duurt maar een uur en rond 1130 zijn wij al bij ons volgende hotel in Varanasi.
Ons is verteld dat deze stad drukker is dan Delhi, maar wij vinden dit wel meevallen. Het hotel ligt vlakbij de Ganges en is alleen bereikbaar via een steeg. Het is een steeg bezaaid met koeienpoep en een urinegeur. Gelukkig ziet ons hotel er heel netjes uit. De taxi chauffeur brengt ons met onze bagage netjes tot in het hotel.
De kamer ziet er, net als het hotel, prima uit. Na een verkenningsronde ontdekken we iets vreemds. Tegenover het bed hangen gordijnen, maar hier is geen uitzicht naar buiten. Achter de gordijnen zit een ruimfe die afgesloten wordt door een glazen wand. Wanneer de gordijnen open zijn zie je een bijzonder schilderij hangen. Martin opent de deur in deze glazen wand en verkent de kleine ruimte.
We doen de gordijnen maar weer dicht. Het heeft niet onze voorkeur om aangekeken te worden door deze vreemde ogen.
Na een pauze met lunch op de kamer willen wij de stad langs de Ganges verkennen. Het is natuurlijk weer lekker warm buiten waardoor de aroma van urine goed doordringt in onze neuzen. Wij laten ons niet wegpesten en beginnen aan het doolhof van steegjes langs de rivier.
We lopen langs de arm, maar gelukkig uitziende mensen. Via een Gath (trap) kun je op verschillende plekken bij de rivier komen. Er wordt gewassen en gezwommen in de best wel vieze Ganges rivier
Een half uur later zijn wij weer terug in het hotel. Niet dat de koeien of de bewoners ons hebben weggejaagd, maar we hebben geen zin om te verdwalen in de wirwar van steegjes.
Terug in het hotel regelen wij een boot excursie voor vanavond en genieten wij van een avond maaltijd in het restaurant van het hotel.
Om 1800 uur worden wij opgehaald voor de bootexcursie. Bij een Gath vlakbij het hotel liggen allemaal oude boten die beheerd worden door de mensen die in de buurt van het Gath wonen. Wij stappen, samen met een Frans stel, in één van de boten. Onze schipper is een man die zichzelf de engelse taal heeft geleerd. Hij ziet er arm uit, maar lijkt blij met dit (bij?)baantje.
We varen een stukje tegen de stroom in om ons vervolgens mee te laten voeren door de stroming. De motor gaat uit en de schipper verteld ons welk Gath wij op dat oment passeren. Zijn engels is niet altijd goed te volgen, maar de boottocht is leuk zo langs de kust.
We passeren wat vuren waarvan wij weten dat deze branden met mensen er op. Overleden mensen worden hier gecremeerd. Het geld van de familie bepaalt de hoeveelheid hout die gebruikt wordt bij de crematie. Is het vuur uitgebrand dan verdwijnen de restanten in de rivier.
De motor gaat weer aan en wij gaan weer een klein stukje stroomopwaarts om een ceremonie te bekijken. Waarvoor deze ceremonie is weten wij niet precies, maar het lijkt een soort van dag afsluiting. Elke avond vindt deze ceremonie plaats. Helaas heeft onze schipper niet het allerbeste plekje veroverd en hebben wij niet het beste uitzicht. Toch geven de priesters die met vuur spelen en de muziek die erbij gemaakt wordt een mooi beeld in de schemering van de avond. Vanaf de wal klappen de mensen mee op de maat van de muziek en vanaf het water worden kaarsjes het water op gestuurd.
Met nog een aantal brandende lichtjes op het water wordt de motor weer gestart. Het is inmiddels donker en met de maan en mars hoog aan de hemel varen wij terug naar 'ons' Gath.
Terug in het hotel geven wij aan dat wij morgen niet vroeg op willen staan en geen gebruik maken van de ochtend boottoch met zonsopgang. Wel willen wij de 'Walking Tour' doen om 1100 en 's middags een taxi die ons naar het vliegveld brengt. Nu dit geregeld is kunnen wij gerust het zweet en de vieze stad dingen afdouchen en schoon gaan slapen.

De volgende dag slapen wij lekker uit. Niet te lang, want wij willen met een volle maag op excursie en de tassen moeten ook nog ingepakt worden.
Om 1045 uur checken wij uit en overhandigen wij in vol vertrouwen onze bagage aan de mensen van het hotel. Op de bank voor de balie wachten wij op onze gids.
Dat wachten lang duurt is algemeen bekend, maar wij krijgen vrij snel het vermoeden dat wij nergens op wachten. Een vraag bij de balie bevestigd dit vermoeden; er is niets geregeld. Eerst moeten wij de schuldige aanwijzen met het verhaal dat wij een en ander met hem afgesproken hebben en vervolgens wordt er alsnog een gids voor ons geregeld. Wij controleren ook direct maar even of er vanavond wel een taxi staat, maar dit komt echt goed.
Om 1200 is onze gids er en deze leidt ons door de steegjes langs de rivier. Het is niet helemaal wat wij gedacht hadden, maar alsnog wel een interessante tour. We lopen vooral langs Hindoeïstische tempels en gebouwen. Het hoogtepunt vinden wij misschien wel het uitzicht op de rivier boven het 'crematorium'. 24 uur per dag, zeven dagen in de week worden hier lichamen verbrand op de kade langs het water. Ook nu branden er vuren. Ook zonder het zien van lichaamsdelen is het bizar om te zien.
Twee keer worden wij een stoffenwinkel binnen gebracht. Wij hoeven niets te kopen en kunnen weggaan wanneer wij willen, maar toch moeten wij eerst bedekt worden onder 37 kleedjes. De enige oplossing blijkt: opstaan, vriendelijk bedanken en weglopen. In de tweede winkel gaat dit iets sneller, maar wordt Paulien richting de sieraden gelokt. Dus ook hier wordt tijd aan gespendeerd, maar wij zijn niet heel erg weg van neusringen met kettingen.
Eénmaal ontsnapt bezoeken wij een oude tempel. Het is geen heel bijzondere tempel, maar wel het moment van de gids. Er wordt een heel verhaal gehouden over de zorg in India en wat allemaal beter kan.
Wij horen het aan, reageren daar waar mogelijk en staan op om door te gaan.
Bij een snoepwinkel wordt nog een welkome stop ingelast. We proeven hier wat zoetigheden en ondanks dat het niet is wat wij gewend zijn smaakt het heel goed.
Na een fles water en een Samosa van de markt gaan we terug naar het hotel. Hier hebben wij nog precies genoeg tijd om te eten voordat de taxi ons weer naar heg vliegveld brengt.
Een paar uur later zijn wij alweer terug op het vliegveld van Delhi. Met niet heel veel vertrouwen gaan wij op zoek naar de taxi die hier voor ons klaar moet staan. Dit heeft het hotel in Delhi voor ons geregeld.
Niet dus. Na twee contrôle rondjes geven wij de moed op en regelen een andere taxi. Met een kaartje op zak staat er een zwart met geel gedeukt busje op ons te wachten. De ramen van het busje staan allemaal open en bij het wegrijden weten wij waarom deze taxi zo goedkoop is. Alles rammelt en kraakt.
De twee jonge jongens voorin geven ons niet meer vertrouwen. De bestuurder rijdt en navigeert. De bijrijder roept af en toe wat als het bijna te laat is. Gelukkig hebben wij allebei geen gordel om. Het is maar een kort ritje houden wij onszelf voor.
In de buurt van het hotel gaat het, geheel naar verwachting, toch mis. We rijden in op een auto die gesleept wordt en Martin kan een 'yes' niet voor zich houden. Gelukkig geen gewonden. De afhandeling van de schade gaat hier iets anders dan wij in Nederland gewend zijn. Er komen twee mannen naar het busje toegelopen, gelukkig zonder wapens en gebalde vuisten. De schade van de gesleepte auto wordt bekeken en er worden wat woorden gewisseld met onze chauffeur. De twee heren lopen terug naar de sleeptruck en iedereen vervolgt zijn weg. Geen schadeformulieren geen telefoonnummers, geen foto's, niets.
Wij zijn blij als wij zonder kleerscheuren bij het hotel worden afgezet. Het was een goedkope en bijzondere rit.
Na het inchecken kan Martin zich niet inhouden en doet zijn beklag over het ontbreken van de taxi. Een paar tellen later doet Paulien er een boos schepje bovenop en vraagt na of de taxi morgenvroeg wel écht klaar staat om ons naar het vliegveld te brengen. "Sure bro".
We komen op onze kamer en lachen er maar om. Leuk om zo samen even boos te doen.
Net bij het inchecken was er geen wisselgeld, waardoor wij iets teveel hebben betaald. Omdat Martin nogal van de principes is gaan wij dit proberen vergoed te krijgen.
Eerst rengen wij een bezoek aan een lokale winkel voor wat snackjes. Terug bij het hotel vragen wij waarhet ontbijt is en dit blijkt roomservice te zijn. Vanaf acht uur. "Maar acht uur haalt de taxi ons op!?"
Gelukkig is om 0730 uur ook geen probleem en kunnen wij dan voor vertrek nog ontbijten.
Nieuwsgierig naar morgen gaan wij naar onze kamer om het wisselgeld te innen. We bestellen een flesje cola en geven aan dat wij de helft betalen, omdat de rest van het geld al in bezit van het hotel is. Even later komt er een jongeman aan de deur, zonder flesje cola, om het geld te innen en Martin geeft het overige te betalen bedrag. Er wordt geprobeerd om meer geld te krijgen maar wij gaan niet akkoord. De jongeman verdwijnt met het geld en wij blijven achter, nieuwsgierig of de cola nog komt. En geheel tegen onze verwachting in wordt deze vijf minuten later afgeleverd. Wij lachen nog een keer als wij op de klok kijken en beseffen dat wij om 2330 uur nog een flesje cola hebben laten komen.
Tijd om te slapen. Morgen uitchecken en terug naar Nederland.

Veel leesplezier en bedankt voor alle reacties!
Vragen beantwoorden wij wanneer wij terug zijn in Nederland.

Liefs Martin & Paulien

P.s. Uiteraard staat ook dit stukje ook weer op Polarsteps, mét foto's en verdere leuke details.

https://www.polarsteps.com/MartinPaulien/901804-malediven-sri-lanka-en-india/6876995-varanasi