Bijzonder voedsel (dag 10 en 11)

Het is vrijdag, denken we. De tijd vliegt, maar gelukkig zitten we nog steeds in de eerste helft van onze reis.
De dag begint weer met een lekker ontbijt en overleg over hoe we naar Dambulla toe gaan.
De opties zijn bus en taxi en we besluiten de bus te gaan proberen.
Als we na het ontbijt bepakt en bezakt financieel afgerekend hebben met de gastvrouw vertrekken wij lopend richting de 'grote weg'. Weg bij het kleine paradijsje in een vieze omgeving.
Zoals verwacht vinden wij bij de grote weg al snel een Tuktuk meneer die ons voor relatief weinig naar het bus station toe wil brengen.
Hij zet ons af bij een bus die ook naar Dambulla gaat, maar dit lijkt niet op het soort bus dat wij in gedachten hebben. Deze bus heeft airco en beenruimte. Wanneer wij horen wat de trip met deze bus kost twijfelen wij niet langer en stappen in. Beenruimte en airco is zeer welkom!
Na een gejaagde, maar veilige rit van een uur komen wij aan in Dambulla. Hier worden wij meegenomen door een meneer met een Tuktuk en weer alleen gelaten bij ons volgende adres. En het is nog maar net middag!
Het zit erg mee met vervoer vandaag.
Bij het guesthouse worden we ontvangen door een vriendelijke man. Deze wijst ons, na een belletje met de eigenaar, onze kamer.
We zitten direct naast de wildernis. Wanneer de vriendelijke man verteld dat je hier omhoog kunt klimmen en dan mooi uitzicht hebt weet Martin al wat hij gaat doen. Paulien is minder enthausiast.
Paulien blijft dus achter en Martin klautert omhoog om daar wat foto's te maken.
Eenmaal terug bij elkaar hebben we het plan om weer cultuur te snuiven. Ongeveer een halve kilometer verderop ligt 'the Golden tempel' met grotten (Cave tempels). Dit schijnt mooi te zijn om te zien, dus wij frissen ons snel op en lopen naar de kaartverkoop. Deze bevindt zich wat hogerop, dus er moeten een aantal trappen beklommen worden. Eenmaal boven komen wij tot de ontdekking dat wij niet genoeg geld bij ons hebben. Gelukkig zijn de toeristen hier net zo vriendelijk en behulpzaam als de lokale bevolking en worden wij aan de laatste Rupies geholpen. Nu kunnen wij dus ook de grotten bekijken.
Hiervoor moet wel weer een groot aantal treden betreden worden met als resultaat dat wij bezweet boven komen.
Nadat ons schoeisel in de rugtas gepropt is (geen geld meer voor externe opslag, hoe goedkoop dit ook is...) en Martin de sjaal van Paulien heeft gebruikt om zijn knieën te bedekken mogen wij de Cave tempels bekijken.
Het is bijzonder om te zien hoe mensen hier opgaan in het vereren, geknield voor de verschillende beelden. De beelden zelf zijn ook heel bijzonder om te zien, vooral de grote liggende Buddha's in de verschillende grotten.
Het schijnt ook dat hier ergens water is dat de zwaartekracht trotseert, maar dit kunnen wij niet vinden...
Na dit bijzonders te hebben aanschouwd gaan wij aan de andere kant van de berg alle trappen weer naar beneden. Tussendoor nog even wat foto's kunnen maken van de Sigiriya. Deze staat voor later in de planning om te bezoeken.
Beneden aangekomen zijn wij bij de Gouden tempel. Hier is een museum en een groot gouden (goudkleurig?) Buddha beeld. Nadat wij het vrije geheugen op onze telefoon verminderd hebben door deze te vullen met foto's lopen wij terug naar het guesthouse.
Hier zitten wij lekker buiten in de warmte en doen een spelletje Yahtzee. Paulien blijft winnen en heeft er al snel genoeg van. Het winnen begint te vervelen?
We besluiten vanavond 'thuis' te blijven met eten. We hebben hier namelijk de mogelijkheid om met de pot van onze gastheer mee te eten.
Dit is wel wat later op de avond, waardoor wij een groot gat slaan in de voorraad die op tafel staat. We delen de tafel overigens met 3 Duitse meiden. Ongezellig is het niet, maar na het eten vertrekken we allemaal vrij snel naar ons eigen plekje.
Wij mogen er morgen vroeg uit en omdat het al wat later op de avond is besluiten wij om te gaan slapen.

Zaterdag 11 augustus, verjaardag van Martin, gaat de wekker om 0540 uur.
De eigenaar is, speciaal voor ons, vroeg opgestaan om ons ontbijt mee te kunnen geven. Om 0600 uur vertrekken we, met ontbijt, naar het Minneriya National Park.
Het schijnt dat in dit park nu niet heel veel olifanten zijn door de lage waterstand. Maar na wat apen en pauwen zien wij toch een groepje olifanten in de bosjes. Onze gids vertelt dat wij 'very lucky' zijn!
Wanneer wij weer verder rijden zien wij nog meer pauwen en een kudde koeien. Allemaal niet heel bijzonder. Ook de reiger waar wij op gewezen worden is niet heel spannend voor ons.
Maar dan wordt er aan de horizon een andere kudde olifanten gespot. Het gaspedaal wordt ingedrukt en wij komen bij een kudde van ongeveer 30 olifanten die waarschijnlijk net gedronken hebben.
Van een kleine afstand kijken wij toe hoe de dieren rustig grazen. De leider houdt ons in de gaten en 'jaagt' ons zelfs nog 10 meter achteruit. Vanaf hier wordt het toegestaan om de dieren te bekijken. Wanneer de olifanten langzaam de bosjes in verdwijnen wordt de motor gestart en gaan wij 'very lucky' naar de uitgang van het park.
Op naar de volgende belevenis, terug in de tijd. Wij worden afgezet bij een oude(re) man met twee ossen en een bijbehorende wagen. Deze brengt ons een heuvel op. Het is allesbehalve comfortabel, maar we komen heelhuids boven. Hier mogen wij in een catamaran kano stappen.
Een primitieve boer roeit ons over het water. Hij uit zijn creativiteit op een aantal waterplanten met als resultaat een ketting en twee kunstige hoedjes.
De volgende stop is de boerderij van de boer. Dit is niet meer dan zijn land met gewassen en een 'gebouw' van houten palen met een overkapping van palmboom bladeren. Er wordt gezegd dat het gezin van deze boer hier ook echt woont.
Na een aantal demonstraties die te maken hebben met het bereiden van het eten mogen wij genieten van een overheerlijke, verse currie lunch.
Wij zijn het er over eens dat wij dit thuis nooit zo lekker kunnen maken.
Helaas zit de toer er na deze lunch weer op.
Wij worden afgezet bij het guesthouse en doen even een middagdutje. Het was toch best wel vroeg vanmorgen.
Aan het einde van de middag lopen we nog even naar een lokale markt om daar even wat cola en chips te halen, zodat wij tijdens een spelletje ook wat te knabbelen hebben.
Hierna is het wachten op het avond eten. We hebben besloten vanavond ook weer mee te eten met de lokale pot.
Na de winnende reeks van Paulien te hebben uitgebreid, nog zonder de cola en chips natuurlijk, en na het telefoontje met mamma Venema worden wij geroepen voor het eten.
Paulien heeft echter wat bedacht en er is een verrassing voor Martin. Bij de tafel staat de hele familie van onze gastheer (broers, zussen, neefjes, nichtjes) en is er taart op tafel in plaats van de verwachte currie.
Paulien heeft direct bij aankomst verteld van Martin zijn verjaardag en gevraagd naar de mogelijkheden en een stuk taart.
De familie zingt 'happy birthday' en Martin mag de kaarsjes uitblazen en de taart aansnijden. Er wordt genoten van de taart met cola.
Na deze leuke verrassing is het toch echt tijd om te eten. Wij krijgen hetzelfde opgediend als gisteren, maar omdat het een speciale dag is mogen wij ook nog een stukje inktvis en yoghurt van buffalo melk proeven.
Een leuke ervaring, maar wat ons betreft blijft het eerst bij één keer.
We zitten nog eventjes na, maar gaan dan ook vrij snel weer naar de kamer.
Moe, maar voldaan kruipen wij weer lekker onder de lakens.

Welterusten!
Liefs, Martin & Paulien


P.s. Ons verhaal is ook te volgen via de volgende link. Hier is alles wat overzichtelijker en uigebreider. Ook zijn hier (meer) foto's te vinden.

https://www.polarsteps.com/MartinPaulien/901804-malediven-sri-lanka-en-india/6513470-dambullagama