Natte dagen (dag 3 en 4)

Gisteravond romantisch op het strand gegeten. De voetjes in het zand een vis op het ene bord en een fried rice op het andere. Het smaakte prima, maar niet perse naar méér.
Na het eten op bed gegaan en heerlijk 10 uur lang geslapen met de airco op 24 graden.

Nadat we ons eerste ontbijt op Maafushi hebben gehad gaan we het eiland verkennen. Het eiland blijkt min of meer opgedeeld in 3 gedeelten; de 'boulevard' (met de haven waar we arriveerden), de 'main road' (hieraan ligt ons verblijf) en de eehh... 'dumpzone' (hier worden oude boten opgeknapt en wordt het afval verbrand).
Ook heeft Maafushi de luxe van een gevangenis (de enige gevangenis in de omgeving) aan de ene kant en mooie stranden aan de andere kant van het eiland.
Aangezien het 's morgens direct al heel warm is besluiten wij om ons snel om te kleden. We wandelen naar de strand kant van het eiland en gaan lekker zwemmen bij 'bikini beach'. Er is ook een soort van 'boerkini beach'. Hier wordt het gewaardeerd als de vrouwelijke zwemmers tenminste in een mibroek(je) en een t-shirt zwemmen. Op deze manier hebben de locals ook een plek om te zwemmen.
Halverwege de dag halen we (na een extra dikke laag zonnebrand) duikbrillen en de gopro op. We komen er achter dat er veel vis zwemt bij het strand. We laten ons verleiden om wat verder weg te zwemmen en zien nog wat andere en grotere vissen tussen het koraal zwemmen.
Na een alcohol loze coctail (alcohol is niet verkrijgbaar op dit eiland) gaan we douchen, laten we ons verleiden tot een middagdutje en gaan we zoeken naar een plekje voor het avond eten.
We vinden weer een plekje op het strand. Het eten is beter dan gisteravond, maar de bediening is enigzins verminderd vrolijk. Nadat de kaart gebracht moest worden voor ons woestijn (dessert) werd de rekening ook onduidelijk.
We genieten toch nog enigzins van het toetje en verlaten het strand.
Onderweg terug boeken we de excursie voor morgen.
Eenmaal terug gaat de airco nog een graad lager, misschien compenseert dit de over verhitting van vandaag een beetje?

De volgende dag krijgen we wentelteefjes bij het ontbijt, een lekkere toevoeging op het brood, ei en fruit.
We halen bij de locale supermarkt wat water voor vandaag, kleden ons om en melden ons voor de excursie.
Vandaag gaan we snorkelen. Vooral Paulien vindt dit best wel spannend.
Na een paar minuten op de speedboat minderen we vaart om dolfijnen te bekijken. Ondanks dat het heel leuk is om deze speelse dieren in het echt te zien, voelt het voor ons toch een beetje als 'lastig vallen'.
Gelukkig blijven we niet heel lang rondjes varen en gaan we al snel naar het eerste rif.
Na een kleine aanmoediging ligt ook Paulien in het water en genieten wij van een prachtige onder water wereld. We maken wat filmpjes met de gopro, maar zien later dat de werkelijkheid veel mooier is dan dat de filmpjes doen vermoeden. Op een gegeven moment liggen we nog maar met 5 man in het water en zien we zowaar nog een schildpad!
Dan wordt besloten dat het tijd is voor het volgende rif; Banana rif.
Onderweg worden er Mantas gespot, maar als we in het water liggen zijn deze al verdwenen. Het schijnt dat onze gids heel snel is geweest en ze nog heeft kunnen filmen, maar dat zullen wij later op de filmpjes terug moeten kijken.
Als we aankomen bij een rif in de vorm van een halve maan, weten wij dat we bij 'Banana reef' zijn.
Paulien besluit even uit te rusten in de boot en Martin duikt het water weer in. Het blijkt de moeite niet echt waard. Er is niet heel veel bijzonders te zien.
Als snel zijn we dan ook weer onderweg naar het volgende rif: Turtle rif.
Met ongeveer 20 man achtervolgen hier enkele schildpadden, dus al snel vinden wij 2 het zielig voor de dieren. We zwemmen rustig mee, totdat het tijd is om weer naar de boot te gaan.
Deze blijkt opeens heel ver weg te liggen. Een vermoeiende zwempartij later komen we terug bij de boot en tot onze vreugde horen we dat het nu tijd is voor de lunch op een zandbank.
Een kwartier later liggen we dan ook onder opgezette parasols te genieten van noodles, fruit en water (koud en in een flesje).
We blijven hier ongeveer een half uur, doen een plasje, maken nog wat fotos/ filmpjes en genieten van een vierkante meter schaduw.
Wanneer wij terug zijn van deze mooie snorkel ervaring besluiten we direct te gaan douchen en niet meer te gaan zwemmen (de excursie zou tot half 3 duren, maar het is inmiddels half 5...).
We, of eigenlijk alleen Martin, doen nog een dutje en besluiten dat het tijd is om te gaan eten.
Nieuwe avond, nieuwe kansen. Vanavond geen strand diner, maar een diner onder een lamp.
We bestellen alvast wat te drinken en na een stille hint van Martin krijgen we even rustig de tijd om een gerecht te kiezen van de menukaart.
Het eten wordt besteld en het wachten begint.
Na enkele minuten komt het eerste drankje. Het bestelde flesje water komt ongeveer een kwartier later en het eten komt nog een kwartier later.
Paulien vraagt nog om wat majo, maar deze is helaas helemaal niet meer gekomen.
Gezien de ruime hoeveelheid eten nemen we een pizza als toetje.
Het eten is op en we gaan langs de mensen die de uitstapjes regelen. Hier krijgen we de foto's en filmpjes en boeken we het uitje voor morgen.
Terug op de kamer wast Paulien de overblijfselen van het toilet van het restaurant van zich af en is het tijd om te slapen.
Welterusten!!

Liefs vanaf Maafushi!
Martin en Paulien